Historia

Kobylocha (Kobyłocha), do 1907 roku Kobelhals, do 1945 roku Kobbelhals. Dawna nazwa jest związana z lokalizacją wsi nad wąskim przesmykiem (gardłem) łączącym dwa akweny jeziora Sasek Wielki.
Najstarsze wzmianki o miejscowości pochodzą z XVII wieku, kiedy to 10 października 1612 roku pastor Christoph Lichtenstein z Trelkowa kupił od księcia elektora Johanna Sigismunda (Jan Zygmunt Hohenzollern) pięć łanów ziemi w miejscowości Kobelhals.

Liczba mieszkańców Kobylochy kształtowała się następująco:
– 1910 rok – 120 mieszkańców,
– 1933 rok – 130 mieszkańców,
– 1939 rok – 109 mieszkańców.

Przed wojną wieś była zamieszkana głównie przez ludność mazurską pochodzenia polskiego o czym mogą świadczyć swojsko brzmiące nazwiska na nagrobkach na zabytkowym leśnym cmentarzu. Mieszkańcy Kobylochy zajmowali się głównie rybołówstwem i leśnictwem. W budynku wypoczynkowym Urzędu Miasta Szczytno znajdowała się wcześniej stanica rybacka. Od 1906 roku we wsi funkcjonowała także szkoła, która została spalona w 1945 lub 1946 roku, ruiny szkoły możemy znaleźć przy krzyżówce obok Kobylochy – Koloni. Po udanych połowach ryb i po wyczerpującej pracy w lesie, mieszkańcy spędzali czas w gospodzie prowadzonej przez Waltera Janczyka. Charakterystycznym elementem krajobrazu Kobylochy były piękne topole kanadyjskie rosnące nad brzegiem jeziora niestety do dziś przetrwały tylko dwa monumentalne drzewa.

Po wojnie część starych Mazurów pozostała i przyłączyli się do nich polscy osadnicy. Dzisiaj Kobylocha to miejscowość letniskowo-wczasowa z kilkoma gospodarstwami zamieszkałymi przez starych mieszkańców.